Πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι ο βελονισμός είναι μία έγκυρη θεραπεία;

Από το βιβλίο της Adrian White:An indroduction to western medical acupuncture

Πολλοί απορρίπτουν τον βελονισμό χωρίς δεύτερη σκέψη. Θεωρούν ότι είναι μία πολύ παράξενη και πολύ διαφορετική θεραπεία από αυτές που ακολουθούνται τόσο στην χειρουργική, όσο και στην παθολογία. Και ακόμα πιο παράξενη είναι η εξήγηση που δίνεται συνήθως για τον τρόπο δράσης του βελονισμού.

Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε τον κόσμο που σκέφτεται ότι ο βελονισμός είναι απλώς μία υποθετική θεραπεία.

Η εμπειρία μας όμως σχετικά με τον βελονισμό μας πείθει ότι είναι ένα πραγματικό και πολύτιμο φαινόμενο.

Παρουσιάζουμε τρεις σειρές επιχειρημάτων που υποστηρίζουν την θέση μας.

1. Η δημοτικότητα του βελονισμού μεταξύ των ασθενών και των γιατρών αυξάνεται συνεχώς. Άρα δεν θα πρέπει να απορριφθεί τόσο εύκολα η γνώμη αυτών των χιλιάδων λογικών ανθρώπων. Σε μία μελέτη στη Μ. Βρετανία το 1998 αναφέρεται ότι περίπου 7% των ενηλίκων έκαναν χρήση του βελονισμού κάποια στιγμή στη ζωή τους. Ο βελονισμός χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο από τους γιατρούς και άλλους υγειονομικούς φορείς στην πρωτοβάθμια φροντίδας υγείας (σημ. στην Βρετανία). Είναι η δημοφιλέστερη θεραπεία συμπληρωματικής ιατρικής. Στα ιατρεία και τις κλινικές που ειδικεύονται στην θεραπεία του χρόνιου πόνου ο βελονισμός χρησιμοποιείται σε ποσοστό 84%. Σε αυτά τα ιατρεία και τις κλινικές για να “επιβιώσει” μία θεραπεία πρέπει να δουλεύει πραγματικά και να έχει συχνά θετικά αποτελέσματα.

2. Υπάρχει αυξανόμενη απόδειξη που βασίζεται σε κλινικές μελέτες ότι ο βελονισμός δεν είναι απλά ένα placebo. Υπάρχουν πολλές δυσκολίες στην οργάνωση και διεξαγωγή μίας πραγματικά αυστηρής μελέτης για τον βελονισμό, γιατί δεν μπορούμε να βρούμε κάτι που να το χρησιμοποιήσουμε σαν placebo. Κάτι δηλαδή που να το νοιώθει ο ασθενής σαν τρύπημα από βελόνα, αλλά να μην είναι βελόνα. Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν σήμερα αρκετές μελέτες και αρκετές ανασκοπήσεις αυτών των μελετών, ώστε να είμαστε πεισμένοι ότι ο βελονισμός έχει πραγματικά αποτελέσματα.

Πρόσφατες ανασκοπήσεις έχουν δείξει ότι ο βελονισμός είναι ανώτερος από το palcebo στην θεραπεία τριών διαφορετικών παθολογικών καταστάσεων. Ναυτία κι έμετο (Lee & Done 2004, Ezzo et al 2005), οσφυαλγία – ραχιαλγία (Manheimer et al 2005) και άλγος γονάτων (White et al 2007). Υπάρχει πληθώρα θετικών στοιχείων και για άλλες παθήσεις που εξετάζουμε στα επόμενα κεφάλαια του βιβλίου.

3. Ίσως το ισχυρότερο επιχείρημα υπέρ του βελονισμού είναι η συσσωρευμένη κλινική εμπειρία που προέρχεται βλέποντας τους ασθενείς που υποβάλλονται σε βελονισμό και ακούγοντας τα σχόλιά τους. Αυτό που συμβαίνει κατά τη διάρκεια ή μετά από μία συνεδρία είναι τόσο ξεχωριστό και αναπάντεχο που οι ασθενείς απλά δεν μπορούν να το πιστέψουν. Και συμβαίνει συχνά και με τον ίδιο τρόπο και σε εντελώς διαφορετικού τύπου ασθενείς έτσι ώστε συμπεραίνουμε ότι οι βελόνες έχουν κάποια σαφή και συγκεκριμένη επίδραση βιολογικού χαρακτήρα. Μερικά από τα φαινόμενα που παρατηρούνται κατά τη διάρκεια ή μετά από τη συνεδρία βελονισμού αναφέρονται πιο κάτω.

Φαινόμενα που χαρακτηρίζουν τη θεραπεία με βελονισμό

  • Η αίσθηση που προκαλούν οι βελόνες είναι εντελώς διαφορετική από οποιαδήποτε εμπειρία μας.
  • Η ανακούφιση από τον πόνο επέρχεται με τρεις διαφορετικούς τρόπους (μοτίβα): μερικές φορές αμέσως μετά την αφαίρεση των βελονών, μερικές φορές το επόμενο πρωί και μερικές φορές βαθμιαία μετά από αρκετές συνεδρίες.
  • Οι βελόνες σε κάποιο σημείο του σώματος θεραπεύουν ένα σύμπτωμα σε άλλο σημείο: πχ ασθενείς με ημικρανία βελτιώνονται με βελονισμό σε σημεία του ποδιού.
  • Οι ασθνείς αναφέρουν αυθόρμητα αίσθημα ευεξίας και κοιμούνται βαθιά μετά την συνεδρία.
  • Άλλα μικρότερα συμπτώματα που δεν γνωρίζει ο θεραπευτής βελτιώνονται συγχρόνως με το κύριο πρόβλημα, όπως ελαφρές ανωμαλίες της περιόδου ή του εντέρου.
  • Ελαφρές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να συμβούν μετά τη θεραπεία, πχ υπνηλία, επιδείνωση των συμπτωμάτων, πονοκέφαλος ή ναυτία.
  • Σπάνια ο βελονισμός προκαλεί μία εκπληκτικά ισχυρή αντίδραση στο νευρικό σύστημα που σε ακραία επίπεδα μπορεί να προκαλέσει κάποιου είδους σπασμούς ή μία σύντομη λιποθυμία.