Ο βελονισμός για τον πόνο του ώμου

Ο πόνος του ώμου οφείλεται συνήθως στην περιαθρίτιδα του ώμου. Οι ασθενείς δυσκολεύονται να κάνουν κινήσεις του συστοίχου άνω άκρου. Η κίνηση προς τα πίσω γίνεται δύσκολα (πχ δεν μπορούν να φορέσουν την ζώνη τους, να φορέσουν το μπουφάν τους, να κινήσουν το χέρι πάνω από το κεφάλι τους). Η ικανότητα για άσκηση μειώνεται και η καθημερινή λειτουργικότητα περιορίζεται σημαντικά. Σκεφθείτε πόσο δύσκολο είναι να λειτουργείτε με το ένα χέρι μόνο.

Ο ώμος είναι ευπαθής στους τραυματισμούς λόγω της δομής και της λειτουργίας του. Μοιάζει σαν μία μπάλα που μπαίνει στην υποδοχή της. Έχει ένα μεγάλο εύρος κινήσεων και ως εκ τούτου είναι πιο πιθανό να υποστεί τραυματισμούς.

Οι ανατομικές δομές που περιβάλλουν τον ώμο είναι ο τένοντας του δικέφαλου μυός και οι μύες που σχηματίζουν το στροφικό πέταλο δηλαδή ο υπερακάνθιος, ο υποακάνθιος, ο υποπλάτιος και ο ελάσσων στρογγυλός μύς. Οι δομές αυτές εξασφαλίζουν την κίνηση και την σταθερότητα της άρθρωσης του ώμου. Χωρίς αυτές ο ώμος θα πάθαινε εξάρθρωση. Μία κατάσταση που συνοδεύεται από πόνο, παραμόρφωση και δυσλειτουργία της άρθρωσης.

Ο βελονισμός μπορεί να αντιμετωπίσει καταστάσεις που σχετίζονται με την παθολογία της άρθρωσης του ώμου όπως:

  • παγωμένος ώμος
  • τενοντίτιδα του δικεφάλου
  • οστεοαρθρίτιδα
  • ρευματοειδής αρθρίτιδα
  • θυλακίτιδα
  • αυχενική ριζίτιδα (αυχενικό σύνδρομο)
  • παγιδευτικά σύνδρομα

Αυτές αποτελούν χρόνιες παθήσεις του ώμου που περιορίζουν σημαντικά τη λειτουργικότητά του. Οι περισσότερες από αυτές τις καταστάσεις οφείλονται σε φλεγμονή των μαλακών μορίων που περιβάλλουν τον ώμο όπως είναι οι σύνδεσμοι, οι τένοντες και μύες.

Ο παγωμένος ώμος προκαλείται όταν ο έντονος πόνος μηδενίζει την λειτουργία και “παγώνει” την κίνηση της άρθρωσης.

Οι συνηθισμένες θεραπείες για τις παθήσεις του ώμου περιλαμβάνουν τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, την εφαρμογή παγωμένων ή ζεστών επιθεμάτων, την ανάπαυση, την φυσικοθεραπεία, τις ενέσεις κορτικοειδών και σε μερικές περιπτώσεις την εγχείρηση.

Εν τούτοις υπάρχουν περιορισμοί στην χρήση αυτών των θεραπειών. Η ανάπαυση και η εφαρμογή ζεστών/ψυχρών επιθεμάτων αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνας, αλλά έχουν προσωρινή αποτελεσματικότητα. Τα μη στερινοειδή αντιφλεγμονώδη λαμβάνονται για δέκα μέρες ως μέγιστη διάρκεια θεραπείας λόγω των παρενεργειών τους στο στομάχι, την αρτηριακή πίεση και τη νεφρική λειτουργία. Η ενδοαρθρική ένεση κορτιζόνης μπορεί να έχει γρήγορο αποτέλεσμα αλλά οι απόψεις για την χρήση της διίστανται. Επανάληψη αυτών των ενέσεων στην ίδια περιοχή προκαλεί εξασθένηση των συνδέσμων, των τενόντων και του χόνδρου.

Ο βελονισμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν θεραπεία για την αντιμετώπιση των παθήσεων του ώμου καθώς μειώνει την φλεγμονή, αυξάνει την ροή του αίματος και ελαττώνει τον πόνο.

Ο βελονισμός υπερέχει στην αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου (και των καταστάσεων που τον προκαλούν) όταν αυτός δεν ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στις συνήθεις θεραπείες.

Με την εφαρμογή λεπτών βελόνων μίας χρήσεως σε διάφορα σημεία του σώματος προκαλεί τα επιθυμητά αποτελέσματα. Διεγείρει την έκκριση ενδορφινών (φυσικά οπιοειδή του σώματος με αναλγητική δράση), καθώς και την έκκριση αδενοσίνης ενός φυσικού αναλγητικού και αντιφλεγμονώδους παράγοντα του οργανισμού. Με την χρησιμοποίηση των κατάλληλων σημείων που μπορεί να βρίσκονται μακριά από το σημείο του πόνου επιτυγχάνουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα χωρίς να προκαλέσουμε επιπρόσθετη δυσφορία ή ενόχληση.

Σε μία μελέτη του 2010 η οποία συνέκρινε τον βελονισμό με τις συνήθεις ορθοπαιδικές θεραπείες βρέθηκε ότι το αποτέλεσμα του βελονισμού ήταν σημαντικά καλύτερο. Στην παρακολούθηση διάρκειας τριών μηνών το 67% όσων υποβλήθηκαν σε βελονισμό παρουσίασαν πλήρη ύφεση των συμπτωμάτων έναντι 37% όσων έλαβαν την συνήθη ορθοπαιδική αγωγή.

Ο βελονισμός είναι μία ασφαλής, φυσική, αποτελεσματική μέθοδος για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του ώμου.