Μυοσκελετικές παθήσεις

Σημείωση: για την ορολογία: τοπικά σημεία, περιοχικά (segmental) σημεία, extra-segmental σημεία, δείτε το κεφάλαιο “Κατανοώντας τον βελονισμό με …δυτικό τρόπο”.

Ο γιατρός θα πρέπει να έχει καταλήξει σε οριστική διάγνωση πριν προτείνει τον βελονισμό. Ο βελονισμός μπορεί να βελτιώσει πρόσκαιρα τα συμπτώματα μίας σοβαρής νόσου και να καθυστερήσει την σωστή θεραπεία.

Μυοπεριτοναϊκός πόνος (Trigger Points)

Θα υποπτευθούμε ότι ο πόνος οφείλεται σε σημεία trigger, όταν είναι ετερόπλευρος (αφορά την μία πλευρά του σώματος) και η έντασή του αυξομειώνεται  χωρίς προφανή λόγο. Θα πρέπει να καθορίσουμε την περιοχή του πόνου και να την συγκρίνουμε με τα σχεδιαγράμματα των trigger points. Θα ψηλαφίσουμε με τα δάκτυλα τις μυϊκές ίνες για να βρούμε σημεία trigger, όπως περιγράφουμε με λεπτομέρεια στο κεφάλαιο “Trigger points (Σημεία μυοπεριτοναϊκού πόνου)” και στη συνέχεια θα τοποθετήσουμε την βελόνα. Είναι σημαντικό να εντοπίσουμε – και να συμβουλέψουμε τον ασθενή να αποφεύγει – τις δραστηριότητες εκείνες που προκαλούν τον συγκεκριμένο πόνο . Μπορούμε επίσης να προτείνουμε να τροποποιήσει τις δραστηριότητες που δεν μπορεί να αποφύγει τελείως.

Οστεοαρθρίτις (ΟΑ)

Προσβάλλει τις αρθρώσεις. Θα δούμε σε ποιο ή ποια  νευροτόμια (μπορεί να είναι συνεχόμενα) αντιστοιχεί η προσβεβλημένη άρθρωση και θα επιλέξουμε σημεία που αντιστοιχούν στο ίδιο δερμοτόμιο (segmental). Αυτά θα είναι τοπικά σημεία και μπορεί να είναι και παρασπονδυλικά σημεία. Τα τοπικά σημεία μπορεί να είναι συγχρόνως και επώδυνα (a-shi) ή παραδοσιακά σημεία. Επίσης θα συμπεριλάβουμε και γενικά σημεία (extra-segmental).

Δεν τοποθετούμε βελόνες μέσα στην άρθρωση (ενδοαρθρικά).

Δεν αναμένουμε πλήρη αποδρομή του πόνου σε ασθενείς με σοβαρή βλάβη της άρθρωσης: υπάρχουν καθορισμένα όρια στον βελονισμό, ο οποίος δεν μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική λύση εκεί όπου απαιτείται χειρουργική αντικατάσταση της άρθρωσης (σε προχωρημένες περιπτώσεις).

Μερικά παραδείγματα σημείων:

  • Για την άρθρωση του καρπού: ΠΝ7.
  • Για την βάση του αντίχειρα: ΠΕ4, ΤΘ5.
  • Ώμος: ΠΕ15, ΛΕ11.
  • Ισχίο: ΧΚ30, ΧΚ29, απομακρυσμένο τμηματικό (distal segmental) σημείο είναι το ΧΚ34!
  • Γόνατο: Τοπικά σημεία που είναι συγχρόνως και segmental: ΣΤ36, ΣΠ10,9. Απομακρυσμένο segmental σημείο: ΗΠ3!
  • Ποδοκνημική: ΟΚ60, ΝΕ3, ΗΠ3.

Σπονδυλικός ή παρασπονδυλικός πόνος (αυχένας, θώρακας, μέση)

Θα πρέπει να προσδιορίσουμε το επίπεδο του πόνου (σε ποιο ύψος και σε ποιο ή ποιους σπονδύλους αντιστοιχεί). Για τον λόγο αυτό θα χρησιμοποιήσουμε την ψηλάφηση αλλά και το ιστορικό του ασθενούς. Επίσης θα πρέπει να διευκρινίσουμε αν ο κύριος πόνος εντοπίζεται πάνω στην σπονδυλική στήλη ή στους παρασπονδυλικούς ιστούς.

Αν ο πόνος είναι ετερόπλευρος θα πρέπει να αναζητήσουμε μυϊκά σημεία trigger (βλ. σχεδιαγράμματα των trigger points) τα οποία ακτινοβολούν τον πόνο στην πάσχουσα περιοχή. Θα τα βρούμε συνήθως στον τραπέζιο μυ (αυχενικός πόνος), στους ρομβοειδείς μύες (θωρακικός πόνος) και στους μύες: ιερονωτιαίο, τετράπλευρο οσφυϊκό, μέσο γλουτιαίο (οσφυϊκός πόνος).

Εκτός από τα trigger points που τυχόν θα βρούμε, μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε τμηματικά (segmental) σημεία στην περιοχή του πόνου. Κυρίως βρίσκονται στους μεσημβρινούς ΚΑ, ΟΚ και Huatuojiaji.

Μαζί θα προσθέσουμε τα σημεία του μεσημβρινού ΧΚ  για τον αυχένα και τους ώμους.

Μπορούμε να ενισχύσουμε το αποτέλεσμα προσθέτοντας απομακρυσμένα τμηματικά σημεία(distal segmental) καθώς και γενικά (extra segmental) σημεία όπως το ΟΚ60.

Σε περιπτώσεις οσφυαλγίας η οποία οφείλεται σε μυϊκό σπασμό μπορούμε να έχουμε γρήγορα αποτελέσματα τοποθετώντας βελόνες επιφανειακά, πάνω από τους προσβεβλημένους μύες ή εν τω βάθει, μέσα στη μάζα των συγκεκριμένων μυών.

Στην περίπτωση που ο πόνος της σπονδυλικής στήλης ή των παρασπονδυλικών ιστών οφείλεται σε κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου ή άλλη υποκείμενη νόσο, ενδέχεται τα αποτελέσματα του βελονισμού να μην είναι μόνιμα, αλλά παροδικά.

Παθήσεις των μαλακών μορίων

Πλάγια επικονδυλίτις

Κατ’ αρχήν θεωρούμε ότι οφείλεται σε σημεία trigger στους μύες που εκτείνουν τον καρπό (εκτείνοντες του καρπού) και στον υπτιαστή μυ (βλ. σχεδιαγράμματα των trigger points). Θεραπεύουμε ανάλογα.

Εάν δεν βρούμε σημεία trigger ή αν θέλουμε να αυξήσουμε την δόση της θεραπείας, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα σημεία ΠΕ4,11 ή να κάνουμε pecking στο περιόστεο (του έξω επικόνδυλου του βραχιονίου οστού, όπου εντοπίζεται άλλωστε ο πόνος).

Μέση επικονδυλίτις

Με τον ίδιο τρόπο αναζητούμε σημεία trigger στην ομάδα των μυών που είναι υπεύθυνοι για την κάμψη του καρπού (καμπτήρες μύες) και στον στρογγυλό πρηνιστή μυ.

Πόνος του ώμου

Στην περίπτωση που υπάρχουν σημεία trigger (βλ. σχεδιαγράμματα των trigger points) η θεραπεία μπορεί να έχει καλά αποτελέσματα. Αυτό συμβαίνει όταν ο πόνος οφείλεται σε πρόσφατο επεισόδιο υπερφόρτισης των μυών του ώμου. Παρ’ όλα αυτά ο κλασσικός “παγωμένος ώμος” παρουσιάζει κάποιες θεραπευτικές δυσκολίες. Η διάρκεια του πόνου μειώνεται, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο αν μειώνεται με τον ίδιο τρόπο και η περίοδος δυσκαμψίας καθώς και ο περιορισμός της κινητικότητας του ώμου.

Για τον χρόνιο πόνο του ώμου χρησιμοποιείται ιδιαίτερα ο ηλεκτροβελονισμός. Τα ζεύγη σημείων που χρησιμοποιούνται είναι: ΠΕ15-16 και ΤΘ14-ΛΕ11.

Τενοντοθηκίτιδα, πχ de Quervain’s

Αποφεύγουμε να βάλουμε βελόνες στον σύνδεσμο και στους ιστούς που παρουσιάζουν φλεγμονή. Προτιμάμε τα σημεία trigger και τα τοπικά σημεία των μεσημβρινών (παραδοσιακά σημεία βελονισμού).

Πελματιαία απονευροσίτιδα

Η κατάσταση αυτή δεν είναι εύκολο να θεραπευτεί με τον βελονισμό. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις, στις οποίες ο πόνος οφείλεται σε ένα σημείο trigger που εντοπίζεται στον γαστροκνήμιο μυ (αντιστοιχεί στο σημείο ΟΚ54) κι έχουμε πολύ καλά αποτελέσματα. Στις περιπτώσεις πραγματικής απονευροσίτιδας (και όχι σημείου trigger) χρησιμοποιούμε τα τοπικά παραδοσιακά σημεία των μεσημβρινών.

Σύνδεσμοι και τένοντες

Οι βλάβες των μαλακών ιστών που παρουσιάζουν βραδεία βελτίωση μπορεί να βοηθηθούν με τον βελονισμό. Τοποθετούμε βελόνες στα επώδυνα σημεία για λίγα λεπτά. Επιτυγχάνουμε αναλγησία που διαρκεί για μερικές ώρες. Θα πρέπει να προειδοποιήσουμε τον ασθενή ώστε να μην φορτίσει τους πάσχοντες ιστούς (πχ να μην πάρει μέρος σε αθλητική δραστηριότητα).

Μη καρδιογενής θωρακικός πόνος

Ο μη καρδιογενής θωρακικός πόνος συχνά οφείλεται σε σημεία trigger (βλ. σχεδιαγράμματα των trigger points). Οι θωρακικοί μύες και κυρίως ο μείζων θωρακικός πρέπει να ελεγχθούν. Από την έκφυση του μυός από τις πλευρές μέχρι την πρόσφυσή του στο πρόσθιο τοίχωμα της μασχάλης θα πρέπει να ψηλαφηθεί για τον εντοπισμό σημείων trigger. Τοποθετούμε την βελόνα σε μικρό βάθος λόγω του υποκείμενου πνευμονικού ιστού.

 Επιστροφή στα περιεχόμενα