Παχυσαρκία – Βελονισμός

Πηγή: British Acupuncture Council

Περίπου 60% των ενηλίκων στην Αγγλία είναι παχύσαρκοι ή υπέρβαροι (DOH 2011). Το 2% εμφανίζει νοσηρού βαθμού παχυσαρκία (Δείκτης Μάζας Σώματος (ΒΜΙ) > 40). Σε χρονική προβολή μέχρι το 2050, το 60% των ανδρών και το 50% των γυναικών θα είναι παχύσαρκοι, καθώς και το 25% των παιδιών.

Η παχυσαρκία σχετίζεται με πολλές ιατρικές επιπλοκές όπως είναι: ο διαβήτης, οι καρδιοπάθειες, οι διάφορες μορφές καρκίνου, τα προβλήματα του μυοσκελετικού συστήματος και τέλος η πρώιμη θνησιμότητα. Η μείωση του βάρους μπορεί να προλάβει ή να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά αυτά τα προβλήματα και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής.

Οι θεραπευτικές δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα είναι: η αλλαγή του τρόπου ζωής (δίαιτα και άσκηση) και η φαρμακευτική αγωγή, καθώς και η βαριατρική χειρουργική. Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Κλινικής Αριστείας της Μεγ. Βρετανίας (NICE) ορίζει ως τον βασικότερο θεραπευτικό παράγοντα, την άσκηση και την δίαιτα. Η φαρμακευτική αγωγή θα πρέπει να αρχίζει, αφού πρώτα έχουν εμπεδωθεί οι αλλαγές στον τρόπο ζωής (με την χρήση και της ψυχολογικής υποστήριξης, που αποσκοπεί στην αλλαγή του τρόπου διατροφικής συμπεριφοράς) (NICE 2006).

Πώς μπορεί να βοηθήσει ο βελονισμός

Τα ιατρικά δεδομένα από τρεις μεγάλες ανασκοπήσεις μελετών, δείχνουν ότι υπάρχουν οφέλη από την εφαρμογή του βελονισμού στην θεραπεία της παχυσαρκίας. Η μία από αυτές δείχνει ότι ο βελονισμός έχει καλύτερο αποτέλεσμα από το placebo και την αλλαγή του τρόπο ζωής. Έχει ισοδύναμο αποτέλεσμα με τα φάρμακα, αλλά με λιγότερες παρενέργειες (Sui 2012). Η δεύτερη ανασκόπηση μελετών, δείχνει ότι ο βελονισμός είναι αποτελεσματικός και ασφαλής και πιθανώς πιο αποτελεσματικός από τα φάρμακα (Lui 2009). Η τρίτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο βελονισμός είναι αποτελεσματικός για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας (Cho 2009). Τα αποτελέσματα αυτά είναι ενθαρρυντικά, αλλά όχι οριστικά και αυτό γιατί κάποιες από τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν, ήταν χαμηλής ποιότητας. Το πρόβλημα της παχυσαρκίας είναι πολύ μεγάλο και οι διαθέσιμες θεραπείες παρουσιάζουν διάφορα μειονεκτήματα. Θα ήταν πολύ ευπρόσδεκτη η επένδυση σε μεγάλες και υψηλής ποιότητας μελέτες για τον βελονισμό.

Δημοσιεύτηκαν πρόσφατα μελέτες ελεγχόμενες με ομάδες κοντρόλ, οι οποίες δείχνουν επίσης οφέλη από τον βελονισμό για τα παχύσαρκα άτομα. Όσον αφορά την απλή παχυσαρκία, φάνηκε ότι ο βελονισμός προκαλεί μεγαλύτερη μείωση του ΒΜΙ (δείκτη μάζας σώματος) από το placebo (Tong 2011). Επίσης όταν ο βελονισμός προστεθεί σε προγράμματα που περιλαμβάνουν διαιτητικές παρεμβάσεις και αεροβική άσκηση, αυξάνει το αποτέλεσμα στην απώλεια βάρους (Yang 2010;Buevich 2010). Ο ωτοβελονισμός εμφανίζει πιθανά ευεργετικά αποτελέσματα στην έκκριση των πεπτιδίων που σχετίζονται με την παχυσαρκία (Hsu 2009).

Γενικά πιστεύεται ότι ο βελονισμός διεγείρει το νευρικό σύστημα, προκαλώντας απελευθέρωση νευροχημικών πεπτιδίων, που μεταδίδουν σήματα βιοχημικών αλλαγών, ρυθμίζοντας τους ομοιοστατικούς μηχανισμούς, οι οποίοι έχουν ευνοϊκή επίδραση στην συναισθηματική και σωματική ευεξία του οργανισμού.

Η έρευνα έχει δείξει ότι η θεραπεία με βελονισμό βοηθά στο αδυνάτισμα και την μείωση της παχυσαρκίας με τους ακόλουθους μηχανισμούς:

  • Τροποποιώντας την ανοσοσφαιρίνη G (Gabioglu 2007).
  • Μειώνοντας τα επίπεδα λεπτίνης στον ορό του αίματος και αυξάνοντας την αδιπονεκτίνη.
  • Μειώνοντας τα επίπεδα γλυκόζης αίματος και αυξάνοντας τα επίπεδα ινσουλίνης και C- πεπτιδίου.
  • Διεγείροντας την έκφραση και απελευθέρωςη της μελανοτροπίνης.
  • Αυξάνοντας την έκφραση του γονιδίου PPARG ( συμμετέχει στην κυτταρική διαφοροποίηση και τη λειτουργία των κυττάρων του λιπώδους ιστού. Επίσης ενεργοποιεί την λιποπρωτεϊνική κινάση και την ηπατική λιπάση, μειώνοντας έτσι τα επίπεδα της χοληστερόλης στο αίμα).